Egocentryzm to pojęcie, które często pojawia się w rozmowach o relacjach, rozwoju osobistym i zdrowiu psychicznym, ale bywa rozumiane w sposób potoczny lub uproszczony. W psychologii ma ono bardzo konkretne znaczenie, związane z tym, jak jednostka postrzega siebie, innych ludzi i otaczający ją świat. Zrozumienie, czym naprawdę jest egocentryzm, jak się przejawia i czym różni się od zdrowej troski o własne potrzeby, pozwala lepiej rozumieć wiele codziennych konfliktów oraz wyzwań rozwojowych. To również pierwszy krok do zmiany wzorców zachowania, które mogą utrudniać budowanie satysfakcjonujących relacji. W procesie tej zmiany może wspierać specjalista, dlatego w razie potrzeby warto rozważyć skorzystanie z pomocy psychologicznej w We Love Life Mental Clinic Warszawa, gdzie możliwa jest profesjonalna diagnoza i terapia trudności związanych z nadmiernym skoncentrowaniem na sobie.
Egocentryzm w ujęciu psychologicznym
Egocentryzm w psychologii oznacza tendencję do postrzegania rzeczywistości przede wszystkim z własnej perspektywy, z trudnością w uwzględnianiu punktu widzenia innych osób. Osoba egocentryczna ma skłonność do traktowania swoich przeżyć jako centralnych i bardziej istotnych niż doświadczenia otoczenia. Nie musi to oznaczać złej woli ani świadomego egoizmu. Często jest to naturalny etap rozwoju lub utrwalony sposób funkcjonowania poznawczego i emocjonalnego, który nie został z czasem skorygowany.
W literaturze psychologicznej egocentryzm bywa rozpatrywany w dwóch głównych obszarach. Pierwszy z nich to egocentryzm rozwojowy, obserwowany szczególnie u dzieci. Drugi to egocentryzm osób dorosłych, który może przyjmować formę stałego wzorca poznawczego, emocjonalnego i społecznego. U dziecka jest on zjawiskiem normatywnym i przejściowym, natomiast u dorosłych, jeśli jest nasilony, może prowadzić do problemów w relacjach, pracy i ogólnym funkcjonowaniu psychicznym.
Kluczowe w zrozumieniu egocentryzmu jest odróżnienie go od zdrowego skoncentrowania na sobie, czyli świadomości własnych potrzeb, granic i emocji. Zdrowa autorefleksja, umiejętność zadbania o siebie oraz asertywność nie są przejawami egocentryzmu. Ten ostatni pojawia się wtedy, gdy własne przeżycia są traktowane jako jedyny albo najważniejszy punkt odniesienia, a perspektywa innych ludzi jest pomniejszana lub ignorowana.
W praktyce klinicznej egocentryzm może ujawniać się w formie trudności z empatią, przekonania o wyjątkowości własnych problemów albo silnej potrzeby bycia w centrum uwagi. Nie zawsze prowadzi to do zaburzeń psychicznych, ale jeśli utrudnia codzienne funkcjonowanie, warto rozważyć konsultację ze specjalistą. W We Love Life Mental Clinic Warszawa terapeuci pomagają rozpoznać, czy obserwowane zachowania wynikają z naturalnych mechanizmów obronnych, cech osobowości, czy też wymagają głębszej interwencji psychoterapeutycznej.
Rozwojowe oblicze egocentryzmu
Rozumienie egocentryzmu nie jest pełne bez odniesienia do rozwoju dziecka. Jednym z najbardziej wpływowych badaczy tego zjawiska był Jean Piaget, który opisywał myślenie dzieci jako z natury egocentryczne. Dziecko we wczesnym okresie rozwoju ma trudność z przyjęciem punktu widzenia innej osoby, ponieważ jego system poznawczy dopiero się kształtuje. Nie chodzi tutaj o egoizm, ale o ograniczenia zdolności do operowania wieloma perspektywami jednocześnie.
Przykładem rozwojowego egocentryzmu jest sytuacja, w której kilkulatek zakrywa oczy i jest przekonany, że jeśli sam nie widzi innych, to inni nie widzą jego. W testach psychologicznych dziecko może mieć trudność z opisaniem, co widzi druga osoba patrząca na ten sam przedmiot z innej strony. To pokazuje, że świat jest postrzegany wyłącznie z własnej perspektywy, a wczuwanie się w położenie innych dopiero się rozwija.
Egocentryzm rozwojowy ma ważną funkcję adaptacyjną. Skupienie na własnych przeżyciach pozwala dziecku budować poczucie tożsamości, odrębności i sprawstwa. Dzięki temu stopniowo uczy się ono, że jest odrębną jednostką z własnymi uczuciami i pragnieniami. Z biegiem czasu, przy prawidłowym przebiegu rozwoju, egocentryzm ustępuje miejsca większej dojrzałości społecznej, empatii i zdolności do współpracy.
Proces ten nie przebiega jednak automatycznie ani u wszystkich w równym stopniu. Wpływa na niego wiele czynników, takich jak styl wychowania, jakość relacji z opiekunami, temperament dziecka czy doświadczenia społeczne w grupie rówieśniczej. Jeśli dziecko ma niewiele okazji, by doświadczać perspektywy innych, jego egocentryczne wzorce mogą utrwalać się mocniej i na dłużej.
W pracy psychologicznej z dziećmi oraz ich rodzinami istotne jest wspieranie umiejętności mentalizacji, czyli rozumienia, że inni ludzie mają własne myśli, emocje i intencje, które mogą różnić się od naszych. Terapeuci w We Love Life Mental Clinic Warszawa pomagają rodzicom zauważać zarówno naturalne przejawy egocentryzmu rozwojowego, jak i sygnały, że trudności z uwzględnianiem perspektywy innych mogą się przedłużać. Dzięki temu możliwe jest wczesne wsparcie, zanim egocentryczne wzorce przeniosą się w pełni w dorosłe życie.
Egocentryzm u dorosłych
Egocentryzm dorosłych różni się od dziecięcego przede wszystkim tym, że przestaje być naturalnym, krótkotrwałym etapem rozwoju, a staje się względnie stałym sposobem funkcjonowania. Osoba dorosła posiada już rozwinięte struktury poznawcze, potrafi rozumieć różne punkty widzenia, a mimo to może zachowywać się tak, jakby jej własna perspektywa miała pierwszeństwo przed wszystkim innym. Taki utrwalony egocentryzm bywa źródłem powracających konfliktów i poczucia niezrozumienia.
W dorosłości egocentryzm może przyjmować subtelne formy. Może objawiać się trudnością w słuchaniu innych bez szybkiego odnoszenia się do siebie, częstym używaniem pierwszej osoby w rozmowie, minimalizowaniem problemów otoczenia albo przekonaniem, że jeśli coś jest dla mnie oczywiste, to musi być oczywiste dla wszystkich. Niekiedy przejawia się jako silna potrzeba potwierdzania własnej racji, nawet kosztem relacji i atmosfery w grupie.
Warto zaznaczyć, że egocentryzm u dorosłych nie jest tożsamy z narcyzmem, choć te pojęcia bywają mylone. Narcyzm wiąże się z głęboką potrzebą podziwu, poczuciem własnej wielkości oraz specyficznymi mechanizmami obronnymi. Egocentryzm natomiast koncentruje się na trudnościach z przyjmowaniem cudzej perspektywy i naturalnej tendencji do traktowania własnych przeżyć jako centralnych. Może on występować u osób, które wcale nie są przekonane o swojej wyjątkowości, ale mimo to z trudem zauważają i uznają doświadczenia innych.
W życiu zawodowym egocentryzm może prowadzić do powtarzających się nieporozumień w zespołach, trudności w pracy projektowej, konfliktów z przełożonymi lub podwładnymi. W relacjach bliskich sprzyja eskalacji sporów, poczuciu bycia niedocenianym albo permanentnie krzywdzonym. Często osoby o podwyższonym egocentryzmie odczuwają silną frustrację, że otoczenie nie reaguje na ich potrzeby tak, jakby sobie tego życzyły, co dodatkowo nasila poczucie niezrozumienia.
Gdy takie trudności powtarzają się i zaczynają obciążać zdrowie psychiczne, pojawia się przestrzeń do pracy terapeutycznej. W We Love Life Mental Clinic Warszawa specjalista może pomóc w rozpoznaniu, na ile określone zachowania wynikają z egocentrycznych schematów myślenia, a na ile są reakcją na realne doświadczenia z przeszłości, takie jak zaniedbanie, brak akceptacji czy chroniczny stres. Ta różnica ma znaczenie dla doboru odpowiednich metod pracy psychologicznej.
Przejawy egocentryzmu w codziennym życiu
Egocentryzm rzadko objawia się w sposób skrajny, który łatwo rozpoznać. Częściej przybiera formę nawyków komunikacyjnych i interpretacyjnych, które wydają się osobie naturalne. Jednym z podstawowych przejawów jest tendencja do interpretowania zachowań innych głównie w odniesieniu do siebie. Na przykład neutralny komentarz szefa może być odebrany jako osobista krytyka, a spóźnienie znajomego jako oznaka braku szacunku, bez uwzględniania szerszego kontekstu.
Inny przejaw egocentryzmu to przekonanie, że własne emocje są bardziej uzasadnione niż uczucia innych. Osoba może oczekiwać natychmiastowej reakcji na swoje potrzeby, a jednocześnie minimalizować czyjeś zmęczenie, smutek czy bezradność. Często pojawia się też wewnętrzne przekonanie, że jeśli ktoś zachowuje się inaczej niż się tego spodziewaliśmy, to musi to wynikać z jego złej woli lub braku zaangażowania.
W relacjach partnerskich egocentryzm może prowadzić do sytuacji, w których jedna strona czuje się niewysłuchana i zepchnięta na dalszy plan. Osoba egocentryczna może koncentrować się na tym, co otrzymuje od partnera, znacznie mniej uwagi poświęcając temu, co sama wnosi do relacji. Taka perspektywa sprzyja narastaniu wzajemnych pretensji, ponieważ obie strony zaczynają doświadczać frustracji i poczucia zlekceważenia.
W kontaktach rodzinnych i przyjacielskich egocentryzm może przybrać formę opowieści skupionych głównie na sobie. Osoba częściej dzieli się swoimi sukcesami, problemami i emocjami, rzadziej dopytując o przeżycia innych. Nie zawsze wynika to z braku troski; bywa rezultatem automatycznego nawyku, w którym własne doświadczenia są łatwiej dostępne w świadomości niż cudze. Z czasem jednak takie zachowania mogą zniechęcać otoczenie do dzielenia się swoimi sprawami.
Warto dodać, że egocentryzm nie zawsze jest widoczny na zewnątrz. Może manifestować się także wewnętrznie, w postaci przekonania, że inni ciągle myślą o nas, oceniają nas lub skupiają na nas swoją uwagę. To poczucie bycia w centrum zainteresowania, pozytywnego lub negatywnego, często nasila lęk społeczny i niepewność. Osoba może unikać sytuacji towarzyskich, ponieważ zakłada, że każde jej słowo lub gest będą szczegółowo analizowane przez otoczenie.
Rozpoznanie tych przejawów u siebie bywa trudne, bo wiele z nich jest częścią utrwalonego obrazu własnej osoby. Praca z psychologiem lub psychoterapeutą pomaga z dystansem przyjrzeć się tym schematom i zrozumieć, skąd się wzięły. W We Love Life Mental Clinic Warszawa specjaliści wspierają pacjentów w analizowaniu sytuacji konfliktowych, identyfikowaniu wzorców egocentrycznego myślenia oraz budowaniu bardziej zrównoważonego spojrzenia na siebie i innych.
Egocentryzm a empatia i relacje społeczne
Empatia, rozumiana jako zdolność do wczuwania się w stany emocjonalne innych i rozumienia ich perspektywy, jest naturalnym przeciwieństwem egocentryzmu. Nie oznacza to jednak, że osoba egocentryczna jest całkowicie pozbawiona empatii. Często potrafi współodczuwać w określonych sytuacjach, ale ma trudności z utrzymaniem tego nastawienia wtedy, gdy silnie pobudzone są jej własne emocje lub potrzeby. Ich intensywność przysłania wówczas możliwość spojrzenia na sprawy oczami innych.
W relacjach społecznych równowaga między troską o siebie a wrażliwością na innych ma kluczowe znaczenie. Zbyt silne skoncentrowanie na własnej perspektywie prowadzi do sytuacji, w których łatwo o błędne interpretacje. Na przykład osoba może uważać, że jest stale odrzucana, ponieważ bliscy nie reagują dokładnie tak, jak ona oczekuje, podczas gdy druga strona może mieć inne sposoby okazywania wsparcia. Brak elastyczności w interpretowaniu zachowań innych sprzyja rosnącemu dystansowi emocjonalnemu.
Egocentryzm wpływa także na sposób rozwiązywania konfliktów. Skupienie na własnej racji utrudnia autentyczne słuchanie drugiej strony. Zamiast dialogu pojawia się wymiana argumentów, w której celem jest raczej wygrana niż zrozumienie. Taki styl funkcjonowania z czasem powoduje, że otoczenie przestaje chcieć podejmować trudne rozmowy, co może prowadzić do obniżenia jakości relacji, a nawet ich rozpadu.
W pracy nad zmniejszaniem egocentryzmu ważnym celem jest rozwijanie umiejętności mentalizacji i empatycznego słuchania. Obejmuje to między innymi zdolność odłożenia na moment własnych reakcji, tak aby dać przestrzeń na wysłuchanie drugiej osoby. Kolejnym elementem jest sprawdzanie swoich założeń na temat intencji otoczenia, zamiast automatycznego przyjmowania, że czyjeś zachowanie jest wymierzone przeciwko nam.
Terapeuci w We Love Life Mental Clinic Warszawa często wykorzystują w pracy z pacjentami techniki, które pomagają trenować spojrzenie z różnych perspektyw. Może to obejmować analizę konkretnych sytuacji z życia, odgrywanie ról, a także pracę nad rozumieniem własnych reakcji emocjonalnych. Celem nie jest rezygnacja z troski o siebie, lecz poszerzenie pola uwagi tak, aby mogły się w nim zmieścić zarówno własne, jak i cudze potrzeby.
Przyczyny i funkcje egocentryzmu
Egocentryzm nie pojawia się w próżni i zazwyczaj pełni określoną funkcję psychologiczną. Jednym z jego źródeł może być wspomniany już aspekt rozwojowy. Jeśli dziecko nie ma wystarczającego wsparcia w nauce rozumienia innych, np. poprzez rozmowy o emocjach, modelowanie empatycznych zachowań przez opiekunów czy doświadczenia współpracy w grupie, to naturalny egocentryzm może utrwalić się w bardziej sztywną postać.
Innym możliwym źródłem są doświadczenia zranienia i odrzucenia. Osoba, która wielokrotnie czuła się niezauważana lub lekceważona, może rozwinąć silne skupienie na własnych potrzebach jako sposób kompensowania wcześniejszych braków. Taki egocentryzm ma wtedy charakter obronny. Skupienie na sobie chroni przed kolejnym zranieniem, ale jednocześnie utrudnia głębokie, satysfakcjonujące relacje, ponieważ wewnętrzny lęk przed odrzuceniem wyprzedza gotowość do otwarcia się na perspektywę innych.
Warto również wspomnieć o wpływie kultury, w której silnie promowane są sukces jednostki, indywidualizm i samoaktualizacja. Z jednej strony podkreślanie znaczenia osobistych celów może wspierać rozwój, z drugiej – sprzyja powstawaniu przekonania, że każdy powinien przede wszystkim dbać o siebie. Bez równoległego rozwijania empatii i odpowiedzialności społecznej taka narracja może wzmacniać postawy egocentryczne.
Egocentryzm może też pełnić funkcję regulacji samooceny. Osoba, która czuje się wewnętrznie niepewna, może nieświadomie koncentrować się na sobie i własnych argumentach, aby podtrzymać poczucie wartości. Trudność z przyjmowaniem krytyki czy punktu widzenia innych nie zawsze wynika z pychy; bywa, że stanowi próbę ochrony delikatnej i chwiejnej samooceny.
Z perspektywy terapeutycznej ważne jest zrozumienie, jakie funkcje spełnia egocentryzm u konkretnej osoby. Dopiero wtedy możliwa jest konstruktywna zmiana. W We Love Life Mental Clinic Warszawa psychologowie wspólnie z pacjentem analizują historię jego relacji, wzorce reagowania na stres oraz sposób interpretacji zdarzeń społecznych. To pozwala zauważyć, w jakich momentach egocentryczne schematy pełniły funkcję ochronną, a kiedy zaczęły przynosić więcej szkody niż pożytku.
Praca nad egocentryzmem i możliwości terapii
Redukcja egocentryzmu nie polega na rezygnacji z własnych potrzeb ani na bezwarunkowym podporządkowaniu się innym. Chodzi raczej o poszerzenie pola uwagi, aby mogły w nim współistnieć zarówno nasze, jak i cudze doświadczenia. Pierwszym krokiem jest zwykle zwiększanie samoświadomości. Obejmuje to obserwowanie własnych reakcji w codziennych sytuacjach: kiedy automatycznie zakładam, że ktoś miał wobec mnie złe intencje? W jakich momentach trudno mi przyjąć inną perspektywę niż moja?
Kolejnym etapem jest praca nad umiejętnościami komunikacyjnymi. Uczenie się zadawania pytań, parafrazowania wypowiedzi rozmówcy, a także świadomego oddzielania faktów od interpretacji pomaga zmniejszać napięcia w relacjach. Zamiast mówić wyłącznie o tym, co sam czuję i czego oczekuję, można stopniowo włączać pytania o to, jak dane zdarzenie widzi druga strona. Taka zmiana, choć pozornie niewielka, stopniowo przekształca cały styl funkcjonowania w relacjach.
W wielu przypadkach przydatna jest praca psychoterapeutyczna, szczególnie wtedy, gdy egocentryzm wiąże się z głębszymi schematami osobowościowymi, lękiem przed odrzuceniem lub niską samooceną. W terapii możliwe jest bezpieczne przyglądanie się swojemu stylowi tworzenia więzi, sposobom reagowania na krytykę i na frustrację potrzeb. Terapeuta pomaga zauważyć, kiedy egocentryczne reakcje uruchamiają się automatycznie, oraz wspólnie z pacjentem szuka bardziej konstruktywnych strategii.
We Love Life Mental Clinic Warszawa oferuje wsparcie psychologiczne i psychoterapeutyczne, które może być szczególnie pomocne dla osób doświadczających trudności w relacjach z powodu nadmiernego skupienia na własnej perspektywie. W bezpiecznej przestrzeni gabinetu pacjent może otwarcie mówić o swoich przeżyciach, jednocześnie ucząc się dostrzegać, jak jego zachowania są odbierane przez innych. To stopniowe poszerzanie świadomości bywa jednym z najważniejszych efektów procesu terapeutycznego.
Równolegle z pracą nad empatią i komunikacją warto rozwijać umiejętność regulacji emocji. Silne pobudzenie emocjonalne często zawęża zdolność do przyjmowania cudzej perspektywy. Techniki oddechowe, trening uważności, rozwijanie samoakceptacji – wszystkie te elementy sprzyjają temu, by w sytuacjach trudnych emocjonalnie zachować wystarczający dystans, by zatrzymać się i zadać pytanie: jak ta sytuacja może wyglądać oczami drugiej osoby?
Kiedy warto szukać profesjonalnej pomocy
Nie każda osoba przejawiająca cechy egocentryczne wymaga terapii. Warto jednak rozważyć kontakt ze specjalistą, gdy egocentryzm zaczyna wyraźnie wpływać na jakość życia. Może to przejawiać się częstym poczuciem niezrozumienia, powtarzającymi się konfliktami w pracy i w domu, wrażeniem, że inni są wobec nas niesprawiedliwi lub że relacje zawsze kończą się podobnym scenariuszem. Sygnałem alarmowym jest też sytuacja, w której otoczenie wielokrotnie zwraca uwagę na nasze zachowania, a my nie potrafimy zrozumieć, skąd biorą się ich zastrzeżenia.
Jeżeli dzień po dniu dominuje poczucie frustracji, osamotnienia, złości na innych ludzi lub przekonanie, że nikt nie jest w stanie sprostać naszym oczekiwaniom, może to wskazywać na utrwalone egocentryczne schematy funkcjonowania. W takiej sytuacji pomocne bywa zewnętrzne, życzliwe spojrzenie psychologa, który pomoże uporządkować doświadczenia i nazwać mechanizmy stojące za powtarzającymi się sytuacjami.
We Love Life Mental Clinic Warszawa to miejsce, w którym osoby mierzące się z wyzwaniami relacyjnymi, trudnościami emocjonalnymi czy poczuciem utknięcia w powtarzalnych wzorcach mogą uzyskać profesjonalne wsparcie. Specjaliści pracujący w klinice pomagają zrozumieć, czy dominujące trudności mają charakter przede wszystkim egocentrycznego nastawienia, czy też są powiązane z szerszym obrazem funkcjonowania psychicznego, na przykład z lękiem, depresją lub zaburzeniami osobowości.
Podjęcie decyzji o skorzystaniu z pomocy psychologicznej bywa trudne, zwłaszcza dla osób, które przywykły polegać głównie na sobie. Warto jednak pamiętać, że praca terapeutyczna nie polega na osądzie, ale na wspólnym poszukiwaniu sposobów funkcjonowania, które będą bardziej wspierające zarówno dla nas samych, jak i dla naszych relacji. Zmniejszanie egocentryzmu nie oznacza rezygnacji z siebie – przeciwnie, często prowadzi do głębszego, bardziej stabilnego poczucia tożsamości oraz większej satysfakcji z kontaktów z ludźmi.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
1. Czym egocentryzm różni się od egoizmu?
Egocentryzm to przede wszystkim sposób postrzegania świata głównie z własnej perspektywy, z trudnością w uwzględnianiu punktu widzenia innych. Egoizm natomiast dotyczy działań – stawiania własnych korzyści ponad dobrem innych, często w sposób świadomy. Osoba egocentryczna nie zawsze działa z wyrachowania; może szczerze nie dostrzegać potrzeb otoczenia. W praktyce egocentryzm może prowadzić do zachowań egoistycznych, ale nie jest z nimi tożsamy. Zrozumienie tej różnicy pomaga dobrać odpowiednie formy pracy nad sobą.
2. Czy egocentryzm zawsze oznacza zaburzenie psychiczne?
Egocentryzm sam w sobie nie jest klasyfikowany jako zaburzenie psychiczne. Może być naturalnym etapem rozwoju, szczególnie u dzieci, lub cechą stylu funkcjonowania u dorosłych. Problem pojawia się wtedy, gdy nadmierne skupienie na własnej perspektywie znacząco utrudnia relacje, pracę zawodową czy ogólne samopoczucie. W takim przypadku egocentryzm może współwystępować z innymi trudnościami, na przykład z zaburzeniami osobowości, lękiem czy depresją. Diagnoza wymaga zawsze indywidualnej oceny przez specjalistę.
3. Czy z egocentryzmu można się „wyleczyć”?
Egocentryzm nie jest chorobą w klasycznym sensie, dlatego nie mówi się o wyleczeniu, lecz o zmianie wzorców myślenia i zachowania. Dzięki pracy nad samoświadomością, empatią i umiejętnościami komunikacyjnymi można stopniowo zmniejszać tendencję do koncentrowania się wyłącznie na sobie. Proces ten wymaga czasu i konsekwencji, ponieważ dotyczy często głęboko utrwalonych nawyków. Terapia psychologiczna, jaką można podjąć między innymi w We Love Life Mental Clinic Warszawa, pomaga przeprowadzić tę zmianę w bezpiecznych, wspierających warunkach.
4. Jak rozpoznać egocentryzm u siebie?
Sygnałem egocentryzmu mogą być częste konflikty, poczucie niezrozumienia przez innych oraz przekonanie, że nasze emocje są zawsze ważniejsze niż uczucia otoczenia. W codziennych rozmowach można zauważyć skłonność do szybkiego przenoszenia uwagi na własne doświadczenia, trudność w słuchaniu bez przerywania oraz interpretowanie zachowań innych głównie w odniesieniu do siebie. Pomocne jest też obserwowanie, jak reagujemy na krytykę i odmienne zdanie. Jeśli te wzorce się powtarzają i powodują cierpienie, warto rozważyć konsultację psychologiczną.
5. Kiedy udać się do psychologa w związku z egocentryzmem?
Warto rozważyć wizytę u psychologa, gdy egocentryczne wzorce zaczynają wyraźnie wpływać na jakość życia: pojawiają się powtarzające konflikty, trudności w utrzymaniu bliskich relacji, poczucie osamotnienia lub przekonanie, że inni stale nas krzywdzą. Dodatkowym sygnałem jest sytuacja, w której otoczenie zwraca uwagę na nasze zachowania, a my nie potrafimy zrozumieć, skąd biorą się ich zarzuty. W We Love Life Mental Clinic Warszawa specjalista pomoże ocenić, czy obserwowane trudności wynikają głównie z egocentryzmu, czy też wiążą się z innymi problemami psychicznymi.
6. Jak wygląda terapia skoncentrowana na pracy z egocentryzmem?
Terapia w obszarze egocentryzmu zwykle obejmuje kilka elementów: zwiększanie samoświadomości, analizę powtarzających się sytuacji konfliktowych, naukę empatycznego słuchania oraz rozwijanie umiejętności przyjmowania różnych perspektyw. Terapeuta pomaga pacjentowi rozumieć, jakie emocje i przekonania kryją się za jego reakcjami, oraz wspólnie poszukuje alternatywnych sposobów zachowania. Proces ten może prowadzić do stopniowej poprawy jakości relacji i większego poczucia satysfakcji życiowej. W We Love Life Mental Clinic Warszawa dobór metod jest dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta.
